Czy kontrola oszustw komputerowych jest konieczna podczas turniejów o mistrzostwo świata?
Pytanie dnia podczas turnieju Grand Prix Elista 2008
Alexander Grischuk:
Podczas meczów o mistrzostwo świata wszelkie środki przeciwko oszustwom powinny być surowe. Tylko dwóch graczy bierze w tym udział i jest możliwe sprawdzenie wszystkich prób oszustw komputerowych. Wszystkie środki są możliwe: regularne przeszukiwanie, które nie daje wyników, pewne urządzenia tłumiące transmisję. Jakie sposoby przekazywania danych do gracza mamy? Nie sądzę, że gracze dostają SMS-y poprzez telefony komórkowe. Właściwie mogą być dwa sposoby oszukiwania. Po pierwsze, można użyć małej słuchawki, żeby otrzymać komputerową radę, ale w tym przypadku można to łatwo sprawdzić przy pomocy urządzeń tłumiących. Po drugie, możliwe jest urządzenie transmitujące dane przy pomocy alfabetu Morse’a, dotykającego nogi. Żeby temu zapobiec, konieczne jest przeszukiwanie graczy przed wejściem na salę gry. Wierzę, że jeżeli gracz używa pomocy komputera, będzie trudno z nim grać przy szachownicy. Dlatego arcymistrzowie nie powinni uważać rewizji przed partią za coś poniżającego.
Rustam Kasimdzhanov:
Jest wiele sposobów oszustwa komputerowego. Czytałem całe książki poświęcone pytaniu, jak używać pomocy komputerowej w szachach. Zostało opublikowanych wiele artykułów. Jeśli się nie mylę, metoda z alfabetem Morse’a, wspomniana przez Grischuka, jest nazywana dotykową. Ogólnie mogę powiedzieć, że jest cała nauka o tym temacie. Jeśli mówimy o naszym turnieju, organizatorzy nie zrobili wszystkiego, żeby zapobiec wszystkim możliwym oszustwom komputerowym. Myślę, że jak długo zawodnicy mają kontakt z widzami, wszystkie rewizje, detektory, zagłuszacze nie mają znaczenia, gdyż widzowie, tj. ludzie kontaktujący się z graczem, mogą używać sygnałów, jak to praktykowano w grach karcianych. Żeby uniknąć wszelkich oszustw, konieczne jest odizolowanie graczy od widowni. Poza tym należy dokładnie sprawdzać graczy. Ponieważ nawet klucz od pokoju lub karta mogą być ukrytym urządzeniem przekaźnikowym. Dlatego gracz powinien przychodzić na salę gry bez niczego (długopis powinni dawać organizatorzy) i nie powinien być kontakt z widownią. Powinny być wszystkiego rodzaju urządzenia tłumiące. Tylko w tych warunkach możemy mieć sytuację, w której pomoc komputerowa będzie niemożliwa. Oczywiście, w tym przypadku lekarstwo może być gorsze niż choroba. Tak czy inaczej, jak powiedział Sasza, jeśli ktoś używa pomocy komputera, nie jest możliwe grać z nim i wszystkie nasze próby uniknięcia oszustwa są nieefektywne.
Teimour Radjabov:
Istnieją specjalne urządzenia, które pozwalają na neutralizowanie wszystkich prób przekazania elektronicznej informacji. Prawdopodobnie te urządzenia są aktywnie używane przez służby specjalne. Coś podobnego jest używane w mistrzostwach świata. Myślę, że żaden z szachistów, który naprawdę osiągnął coś w swoim życiu, ryzykowałby swoją sportową karierę i oszukiwał. Inaczej byłby zdyskwalifikowany na zawsze.
Evgeny Alexeev:
Pytanie jest bardzo ważne. Były pewne przypadki w praktyce turniejowej, gdy niektórzy szachiści używali pomocy komputera z zewnątrz. Oczywiście, podczas turniejów na wysokim poziomie, powinno się używać innego sprzętu technicznego, żeby zapobiec oszustwom w czasie partii.
Pavel Eljanov:
Nie jestem wielkiem specjalistą od sprzętu komputerowego. Wiem, że w czasie meczu o mistrzostwo świata w Eliście Kramnik-Topałow były używane tłumiki i gracze byli odseperowani od widowni szklaną ścianą. Nie wiem, jak to jest skuteczne i czy powinno się to stosować w innych turniejach, w szczególności w turnieju jak ten w Eliście. Poza tym, całe wyposażenie jest dość drogie.
Shakhriyar Mamedyarov:
Zgadzam się całkowicie z Pawłem Eljanowem w tym temacie.
Ernesto Inarkiev:
Oszustwa przy pomocy komputera są bardzo dużym problemem, który będzie się rozwijał, gdyż technologia staje się dostępna, jak również rywalizacja w zakresie funduszu dobrych nagród. Myślę, że powinny być jakieś ustalenia, żeby szachiści nie byli przeciwko nim. Moim zdaniem, uczestnicy turnieju powinni grać w oddzielnym pomieszczeniu. Ważne jest też ustanowienie kar w szachach za oszustwa komputerowe.
Dmitry Jakovenko:
Zgadzam się, że jest to bardzo ważne pytanie, choć debata o komputerowych oszustwach trochę ucichła. Myślę, że powinien być sposób pozwalający na znalezienie i udowodnienie, że gracz używa komputera podczas partii.
Peter Leko:
Myślę, że powinno być zabronione używanie komputerów w czasie partii. Żaden z graczy szachowej elity tego nie zrobiłby. Szachiści powinni grać uczciwie i jestem pewny, że większości graczy nie pozwoliłoby na to sumienie.
Vugar Gashimov:
Też uważam, że czołowi gracze nie będą oszukiwać w czasie partii. Ale w zasadzie, jeśli masz właściwe techniczne urządzenia, nie byłoby trudne zidentifikować kogoś, kto oszukuje.
Vladimir Akopian:
Jest to rzeczywiście duży problem. Nawet gdy istnieje jakieś podejrzenie, że twój przeciwnik używa komputerowej pomocy z zewnątrz, psychologicznie nie jest możliwe granie z nim. Z pewnością musi być wykrywacz metalu. Sala gry musi być pokryta elektronicznym urządzeniem blokującym wszystkie sygnały, wliczając telefony komórkowe. Często jest to praktykowane na koncertach, zamiast mówienie wszystkim, żeby wyłączyli swoje telefony. Te środki zaradzcze są konieczne, gdyż jest wiele przypadków oszustw komputerowych. Był przypadek, gdy podejrzewałem mego przeciwnika o oszustwo. Grał za szybko w bardzo trudnej pozycji. To było możliwe, ale podejrzane, gdyż wychodził po kilku szybkich ruchach. Chciałem również grać szybko, żeby nie odchodził i dostawał pomoc z zewnątrz. Powinniśmy zajmować się problemem pomocy komputerowej.
Ilia Odessky, dziennikarz:
Są dane naukowe, że przykrycie elektroniczne, wspomniane przez Akopiana, jest bardzo niezdrowe (szkodliwe) dla tych, którzy są na sali. Może to zniknąć z biegiem czasu i może wpłynąć na pewne choroby. Arcymistrzowie, którzy mogą zachorować na raka będą sądzili FIDE o duże pieniądze.
Ivan Cheparinov:
Poza zwykłym wykrywaczem metalu, powinniśmy mieć środki profilaktyczne i przechwytujące przeciwko oszustwom komputerowym szachistów, którzy są przyzwyczajeni do gry w wielkich turniejach.
Etienne Bacrot:
Z pewnością potrzebujemy nauczyć się, jak radzić sobie z oszustwem komputerowym, zanim dostanie wielki rezonans w szachowym świecie.
Wang Yue:
Mogę jedynie zgodzić się z Etienne. Musimy grać w szachy uczciwie.
Pytanie dnia podczas turnieju Grand Prix Elista 2008
Alexander Grischuk:
Podczas meczów o mistrzostwo świata wszelkie środki przeciwko oszustwom powinny być surowe. Tylko dwóch graczy bierze w tym udział i jest możliwe sprawdzenie wszystkich prób oszustw komputerowych. Wszystkie środki są możliwe: regularne przeszukiwanie, które nie daje wyników, pewne urządzenia tłumiące transmisję. Jakie sposoby przekazywania danych do gracza mamy? Nie sądzę, że gracze dostają SMS-y poprzez telefony komórkowe. Właściwie mogą być dwa sposoby oszukiwania. Po pierwsze, można użyć małej słuchawki, żeby otrzymać komputerową radę, ale w tym przypadku można to łatwo sprawdzić przy pomocy urządzeń tłumiących. Po drugie, możliwe jest urządzenie transmitujące dane przy pomocy alfabetu Morse’a, dotykającego nogi. Żeby temu zapobiec, konieczne jest przeszukiwanie graczy przed wejściem na salę gry. Wierzę, że jeżeli gracz używa pomocy komputera, będzie trudno z nim grać przy szachownicy. Dlatego arcymistrzowie nie powinni uważać rewizji przed partią za coś poniżającego.
Rustam Kasimdzhanov:
Jest wiele sposobów oszustwa komputerowego. Czytałem całe książki poświęcone pytaniu, jak używać pomocy komputerowej w szachach. Zostało opublikowanych wiele artykułów. Jeśli się nie mylę, metoda z alfabetem Morse’a, wspomniana przez Grischuka, jest nazywana dotykową. Ogólnie mogę powiedzieć, że jest cała nauka o tym temacie. Jeśli mówimy o naszym turnieju, organizatorzy nie zrobili wszystkiego, żeby zapobiec wszystkim możliwym oszustwom komputerowym. Myślę, że jak długo zawodnicy mają kontakt z widzami, wszystkie rewizje, detektory, zagłuszacze nie mają znaczenia, gdyż widzowie, tj. ludzie kontaktujący się z graczem, mogą używać sygnałów, jak to praktykowano w grach karcianych. Żeby uniknąć wszelkich oszustw, konieczne jest odizolowanie graczy od widowni. Poza tym należy dokładnie sprawdzać graczy. Ponieważ nawet klucz od pokoju lub karta mogą być ukrytym urządzeniem przekaźnikowym. Dlatego gracz powinien przychodzić na salę gry bez niczego (długopis powinni dawać organizatorzy) i nie powinien być kontakt z widownią. Powinny być wszystkiego rodzaju urządzenia tłumiące. Tylko w tych warunkach możemy mieć sytuację, w której pomoc komputerowa będzie niemożliwa. Oczywiście, w tym przypadku lekarstwo może być gorsze niż choroba. Tak czy inaczej, jak powiedział Sasza, jeśli ktoś używa pomocy komputera, nie jest możliwe grać z nim i wszystkie nasze próby uniknięcia oszustwa są nieefektywne.
Teimour Radjabov:
Istnieją specjalne urządzenia, które pozwalają na neutralizowanie wszystkich prób przekazania elektronicznej informacji. Prawdopodobnie te urządzenia są aktywnie używane przez służby specjalne. Coś podobnego jest używane w mistrzostwach świata. Myślę, że żaden z szachistów, który naprawdę osiągnął coś w swoim życiu, ryzykowałby swoją sportową karierę i oszukiwał. Inaczej byłby zdyskwalifikowany na zawsze.
Evgeny Alexeev:
Pytanie jest bardzo ważne. Były pewne przypadki w praktyce turniejowej, gdy niektórzy szachiści używali pomocy komputera z zewnątrz. Oczywiście, podczas turniejów na wysokim poziomie, powinno się używać innego sprzętu technicznego, żeby zapobiec oszustwom w czasie partii.
Pavel Eljanov:
Nie jestem wielkiem specjalistą od sprzętu komputerowego. Wiem, że w czasie meczu o mistrzostwo świata w Eliście Kramnik-Topałow były używane tłumiki i gracze byli odseperowani od widowni szklaną ścianą. Nie wiem, jak to jest skuteczne i czy powinno się to stosować w innych turniejach, w szczególności w turnieju jak ten w Eliście. Poza tym, całe wyposażenie jest dość drogie.
Shakhriyar Mamedyarov:
Zgadzam się całkowicie z Pawłem Eljanowem w tym temacie.
Ernesto Inarkiev:
Oszustwa przy pomocy komputera są bardzo dużym problemem, który będzie się rozwijał, gdyż technologia staje się dostępna, jak również rywalizacja w zakresie funduszu dobrych nagród. Myślę, że powinny być jakieś ustalenia, żeby szachiści nie byli przeciwko nim. Moim zdaniem, uczestnicy turnieju powinni grać w oddzielnym pomieszczeniu. Ważne jest też ustanowienie kar w szachach za oszustwa komputerowe.
Dmitry Jakovenko:
Zgadzam się, że jest to bardzo ważne pytanie, choć debata o komputerowych oszustwach trochę ucichła. Myślę, że powinien być sposób pozwalający na znalezienie i udowodnienie, że gracz używa komputera podczas partii.
Peter Leko:
Myślę, że powinno być zabronione używanie komputerów w czasie partii. Żaden z graczy szachowej elity tego nie zrobiłby. Szachiści powinni grać uczciwie i jestem pewny, że większości graczy nie pozwoliłoby na to sumienie.
Vugar Gashimov:
Też uważam, że czołowi gracze nie będą oszukiwać w czasie partii. Ale w zasadzie, jeśli masz właściwe techniczne urządzenia, nie byłoby trudne zidentifikować kogoś, kto oszukuje.
Vladimir Akopian:
Jest to rzeczywiście duży problem. Nawet gdy istnieje jakieś podejrzenie, że twój przeciwnik używa komputerowej pomocy z zewnątrz, psychologicznie nie jest możliwe granie z nim. Z pewnością musi być wykrywacz metalu. Sala gry musi być pokryta elektronicznym urządzeniem blokującym wszystkie sygnały, wliczając telefony komórkowe. Często jest to praktykowane na koncertach, zamiast mówienie wszystkim, żeby wyłączyli swoje telefony. Te środki zaradzcze są konieczne, gdyż jest wiele przypadków oszustw komputerowych. Był przypadek, gdy podejrzewałem mego przeciwnika o oszustwo. Grał za szybko w bardzo trudnej pozycji. To było możliwe, ale podejrzane, gdyż wychodził po kilku szybkich ruchach. Chciałem również grać szybko, żeby nie odchodził i dostawał pomoc z zewnątrz. Powinniśmy zajmować się problemem pomocy komputerowej.
Ilia Odessky, dziennikarz:
Są dane naukowe, że przykrycie elektroniczne, wspomniane przez Akopiana, jest bardzo niezdrowe (szkodliwe) dla tych, którzy są na sali. Może to zniknąć z biegiem czasu i może wpłynąć na pewne choroby. Arcymistrzowie, którzy mogą zachorować na raka będą sądzili FIDE o duże pieniądze.
Ivan Cheparinov:
Poza zwykłym wykrywaczem metalu, powinniśmy mieć środki profilaktyczne i przechwytujące przeciwko oszustwom komputerowym szachistów, którzy są przyzwyczajeni do gry w wielkich turniejach.
Etienne Bacrot:
Z pewnością potrzebujemy nauczyć się, jak radzić sobie z oszustwem komputerowym, zanim dostanie wielki rezonans w szachowym świecie.
Wang Yue:
Mogę jedynie zgodzić się z Etienne. Musimy grać w szachy uczciwie.
